| Obok
Krajeński Kwartalnik Kulturalny
|
| powrót |
| Roman Chwaliszewski |
| Dyktando serca, Piła 2007 z cyklu "Przestrzenie otwarte" |
|
Krajna Krajno ziemio której trudno nie kochać za bezkres nieba adresata próśb dziękczynień nieustannych bo tak trzeba za role pogarbione lodowcami ukamienowane za lasy szepczące tajemnice początków za wody orzeźwiające tych co już ustają za przestrzenie otwarte przybyszom uczącym trudnego sąsiedztwa za krzyże na rozstajach pozostań mi rajem. Wysoka Między wzgórzami naznaczone miejscami kaźni i spoczynku wtuliła się mieścina z pokorą znosząca spojrzenia z wysoka aby od wieków na spiżowe wołanie przed Panną Różańcową paciorkami odmierzać amplitudy serc stęsknionych za odmianą losu która z mozołu ukochania ludzi i ziemi się rodzi jak szczęście na domowym progu rozpostarte w słowach niech będzie pochwalony Górecka Pani Na górce wśród pól wydartych pralodom w dębowym gaju u źródła objawiłaś się Górecka Pani Wiarę prostą i silną w moc uzdrawiania wśród szukających ratunku wzbudziłaś Górecka Pani Nadzieję niezłomną w zwycięstwo dobra cierpiącym niesprawiedliwość dałaś Górecka Pani Miłość niezgłębioną sercom co kochać już zapomniały przywróciłaś Górecka Pani Wyrzysk Tam gdzie serpentyna drogi ożywia rytm miasta a Łobzonka wiruje pod Czubatką szczęśliwie dojrzewałem do miłości do przyjaźni do pracy Noteć Przeplotłaś mi życie błękitną wstęgą wzmocniłaś nadzieję zieloną doliną Wypełniłaś miłościa do stron rodzinnych Połączyłaś wczoraj z jutrem Rozbudziłaś wrażliwość na piękno stworzenia Pozwoliłaś wyjść poza horyzont Zrodziłaś tęsknotę za nieskończonością - moja rzeko Wiejska droga Służebnico ludzi pociętra obręczami odciśnięta kopytami zdobiona chabrami ocieniona wierzbami lśniąca kałużami utwardzona mrozem wybielona śniegiem Nitko wiodąca do kłębka ukrytego za horyzontem Przewodniczko odchodzących z żalem oiwracających z radością uświęcona kapliczką krzyżem na rozstajach dla rozpoznania kierunków dobrych i złych Pozostań taką jak dawniej dla tych co przemierzać cię będą za nami |