OBOK Krajeński Kwartalnik Kulturalny nr 3/2006

                                                                                                          






fot. Robert Biskupiak
Kazimierz Burnat, Wspomnienie o Janie Drzeżdżonie:
22 sierpnia 1992 roku zmarł przedwcześnie Jan Drzeżdżon, urodzony 16 maja 1937 roku w Domatowie, wsi wrośniętej w Puszczę Darzlubską, rozciągającą się pomiędzy Zatoką Gdańską a Jeziorem Żarnowieckim. Po wybuchu wojny ojca Józefa Drzeżdżona zabrano do lagru a Jan pozostawał pod opieką mamy i dziadka, który przekazywał mu wiedzę o świecie.»

Wiesława Kacperska, Wspomnienie o Zbyszku Kluszczyńskim:
Zbyszek Kluszczyński urodził się 19 lutego 1959 r. w Bydgoszczy, gdzie ukończył Technikum Elektroniczne. W zawodzie, ze względu na stan zdrowia, pracował krótko, po czym zajął się tym, co go od dzieciństwa fascynowało - plastyką. Uprawiał grafikę, malarstwo (akwarela, olej) i fotografię kreatywną; w drugiej połowie lat 80 i w latach 90 zajmował się fotografią dokumentującą wydarzenia artystyczne w Bydgoszczy ( między innymi OFF).
Był członkiem Związku Myśli Twórczej. Jego prace znajdują się między innymi w zbiorach Muzeum Okręgowego im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. »

Dagmara Rosińska, Szukanie małych szczęść, czyli długa podróż:
Utwór Krzysztofa Nowickiego „Wagon z miejscami do leżenia” to powieść-pamiętnik, powieść-zwierzenie, spowiedź człowieka, który znalazł się w kolejnym punkcie zwrotnym swojego życia.
Książka  ta  ma ciekawą kompozycję. Początkowe i końcowe zdania, pisane w czasie teraźniejszym, są klamrą okalającą całość dzieła i stanowią motywację jego stworzenia. – „Teraz, kiedy jesteśmy znów razem, chcę opowiedzieć o Mili.”  „Jesteśmy sami. ( ...) Myśmy zostali na obcym dworcu. Nie wiemy, dokąd iść.” »

Edward Derylak, Zielone:
Schodzi po schodkach i z radością dotyka stopami ziemi. Najgorsze było to opadanie, wspomina, gdy żołądek podchodził do gardła. Potem uderzenia kołami o beton – jedno, po chwili drugie.
   Jeszcze oczekiwanie na bagaże. Niecierpliwi się. Czas Józkowi się dłuży. Przecież tam na niego czekają. Widzi ich pierwszy – gdy jeszcze jest w głębi holu. Skaczą wzrokiem po wychodzących. Coraz bliżej. Już go widzą. Jest ich Józek! .»

Teresa Tomsia, Łucja Gocek, O Nocy Poetów:
Od wielu lat na początku sierpnia nad jeziorem Charzykowy tuż za Chojnicami spotykają się poeci, by porozmawiać, poczytać nowe wiersze, posłuchać ballad. Ktoś przywiózł gitarę, ktoś zaprosił śpiewającego przyjaciela – i tak niezobowiązujące warsztatowe dyskusje z roku na rok przekształciły się w czołową miejską imprezę. »