Obok Krajeński Kwartalnik Kulturalny                                                                                                                                    
                                                                                                                             powrót                                        
Krzysztof Graboń
W walce z apofatyką


30 września 2008  w Brzozowie ukazał się pierwszy  Almanach Poetycki „Przestrzenie Słowa” Koła Młodych Poetów „Brzost”.  W ich poezji pojawiają się rozważania teologiczne. Wiedzą, że wszystko co ich otacza, jest dziełem Boga, niejednokrotnie podkreślali to w swojej poezji. Słowem walczą z apofatyką, która nawet w środkach masowego przekazu niszczy ludzkie wnętrza niejednokrotnie w sposób bardzo brutalny.
Często człowiek powinien podejmować rozmowę z samym sobą oraz znaleźć czas na modlitwę:
„Nie umiem pisać o Tobie
Bo nie mam
"Tyle sił”

Podmiot liryczny podejmuje rozmowę z człowiekiem ( chociaż sam tytuł wiersza sugerowałby, że podmiot liryczny podejmuje rozmowę z Bogiem), jest bezradny wobec swojego pragnienia. Jednocześnie  dokonuje rachunku sumienia, podkreślając to co jest ważne dla każdego pisarza. W dalszym ciągu wiersza przedstawia fizyczne czynności, które w zasadzie może wykonać każdy człowiek:
„Umiem tylko wznieść ręce do góry
I kwiatek zerwać”

    W całej antologii w słowie możemy zobaczyć uczucia autorów. Kolejnym pojawiającym się uczuciem są wspomnienia. Autorem wspomnień jest każdy człowiek, jego kolega, przyjaciel.
Wspomnienia potrafią wiele nauczyć człowieka, jeśli tylko zechce. Często podsumowują one życie drugiego człowieka. Zawsze po drugim człowieku pozostaje garstka wspomnień. Wielu pragnie je spisać, doświadczając uczucia katharsis. Snuje je wtedy, kiedy jest wyciszony, gdy stało się coś z czym nie może się pogodzić                                                                                                       
 U autorów pojawia się bardzo ciekawy aspekt aksjologiczny:
„Wolność to spacer bez towarzystwa 
Wiatr we włosach bez wspomnień
Widok zapierający dech w piersiach”

Podmiot  liryczny próbuje nadać definicje wolności. Nadanie definicji jest jednocześnie próbą spojrzenia na przykładową wartość. Same nieodzownie towarzyszą życiu drugiego człowieka, często je bezpodstawnie niszczy, próbując zbudować swój świat oparty na innych wartościach – np. na wartości pieniądza.  
    Słowo, które pojawia się w tym almanachu, jest symbolem o wielu znaczeniach.  Pierwsze to słowo jako dzieło sztuki oraz jako w tym przypadku fundament. Drugim symbolem jest semantyczna wyobraźnia jako miejsce przestrzeni wewnętrznej,  w której znajduje się podmiot liryczny. Tej symboliki można doszukiwać się w każdym utworze poetyckim autora.

Almanach Poetycki „Przestrzenie słowa”, wyd. Koło Młodych Poetów „Brzost”, Brzozów 2008 ss. 74