Obok Krajeński Kwartalnik Kulturalny

powrót

Barbara Jendrzejewska

Człowiek Zabierasz niebo ogromne zaciskasz w  garści bo twoje Twoje !   Nie podzielisz na dwa nie oddasz ułamka Tak dobrze mieć wszystko Całość Bezmiar dla siebie Siebie ! Promienie między palcami z trudem przenikają nie dotrą nie ogarną nie ogrzeją nie dotkną Nie ! Nie pozwolisz Nie ty Ty ! Chłodem powieje na dłonie i myśli Myśli ...   ( Pierwsze miejsce w Biesiadzie  Poetyckiej Inowrocławskich Spotkań Artystycznych – TURNIEJ JEDNEGO WIERSZA – Inowrocław, kwiecień 2007 )     Odurzenie Kawa zaparzona na wiosennej działce ma posmak wiśniowych kwiatów zawieruszonych pomiędzy zamieszaniem gdy białe płatki jak z japońskich alei plączą się dyskretnie w pachnące majem włosy Unosi się wonią czarnej dojrzałej ziemi rozgrzanej promieniami nadchodzącego lata czasem gorzka, jak niechlubna historia dziejów to znów słodka owiana dostojnością zwycięskich dat jak noc niezgłębiona rozbudzona kolejnym pragnieniem jak ożywienie poranka w dobrych dłoniach nadziei jak spełnienie popołudnia w smakowitej radości prawdziwego aromatu w czerwieni pożądliwych ust  (Wiersz nominowany do nagrody głównej –  Międzynarodowy Konkurs Poetycki   PODRÓŻ POETYCKA  „Ex librisu 43bis” Łódź, lipiec 2007 )   Dylemat                                                dokąd teraz gdy świat elipsą tańczy a Bóg oczy zasłania nad cierpieniem niezawinionych  w karuzeli dziesięciu przykazań kreci się człowiek – on wie jutro będzie lepszy mądrzejszy nie zakłóci porządku wieczorów i świtów tylko wydrze jeszcze jedną gwiazdę by zapłonąć na lodowisku dróg aż stopnieje po pięty i kto na kogo się obrazi człowiek na Boga czy Bóg na człowieka Tolerancyjni                                                                          napiszę do naszego świata może usłyszy pomiędzy krzykiem zachłannych szept sponiewieranych wolnością zapukam do naszego świata może obudzi zapomniane przysięgi obrony potępionych nie twoją wiarą zawołam do naszego świata może runą mury scalone różańcem obojętności potęgą krzywd bez winy ale świat... to my nasze oczy wpatrzone w modlitwę uszy zasłuchane Papieżem ręce pełne ofiarowania gdzie jesteśmy my tolerancyjni od słów do... słów