Obok Krajeński Kwartalnik Kulturalny

powrót

Wojciech Kacperski

Jestem kretem XXI wiek czas neonowego prostactwa światło wieczny rażący przyjaciel ŚLEPNĘ z niezwyczajnością nadwzroczności widzę Mniej więcej dalej nie widząc             NIC Nieskazitelnie poraniona Dusza Człowiek w rozsypce Myślami w proszku karmi Dzikie gołębie Uciekające Przed wiatrem *** życie jak przeterminowana kinderniespodzianka na zewnątrz piękna skorupka wewnątrz zgniłe zabawki jestem jedną z nich mam wartość połamanych zapałek i samego siebie *** Słoneczko z latarni świeci nade mną gwiazdy na policzkach sztucznym mienią się złotem Jestem jak wizja chciałbym trwać lecz nie mam jak   Spragniony żołądek version2 rozpycha się  po moim ciele Wątroba kurczy się ze strachu A serce Bije Mnie w twarz? Co widać *** Spragniony żołądek rozpycha się  w moim ciele Wątroba kurczy się ze strachu A serce Bije Mnie w twarz Co widać?  *** takie puste ok jak światłocień na białej kartce uwodzi długopis by znów dopieścił wiersz Niebo Zabijam się kaktusem fusem z żółtej herbaty może na balkonie różowy słoń oddychać pozwoli na moment zobaczyć Niebo Kolejny bolesny tekst Swobodny układ latających gwiazd Po puszce piwa Fruwam W wielu kropkach słów wiele Po kartce Upadam * * * ugotowałem ryż zostanę twoim Bogiem? wybierz mnie!! tylko ja umiem.... ugotować ryż *** nie chcę myśleć co  będzie a zastanawiam się co potem nie stać mnie na luksus własnego nieba więc siedzę na oszronionej piaskownicy nie mogąc się ruszyć             bo już dawno przymarzłem *** powiększyłem świat czy zdjąłem brudne firanki? szukam odpowiedzi zza zamarzniętych powiek                                                                     krople zmieniają stan   *** prostuję pion wody w szklance nieodczuwalna krzywizna czy to mój mózg robi ze mnie durnia nie szukam samego siebie bo i tak zgubię Dobranoc zasypiam z uśmiechem na twarzy z ręki jadł mi bóg delikatnie muskał światło cudzych dusz umieram z żalem że już nie zabłysnę *** z balkonu podziwiam las wdycham dno pustej butelki ustami uwodzę szyjkę To owoce leśne z mojego parku pełnią smaku atakują mnie idzie wiosna         … może spadnie słonce Ostatnia gwiazda na niebie